|
بررسی اقلیمی ابنیه بومی گیلان از منظر معماری پایدار
|
| مونا کیارش، امیر مسعود دباغ*، مهرداد جاویدی نژاد |
|
|
|
چکیده: (5 مشاهده) |
معماری بومی حاصل قرنها انطباق تدریجی با اقلیم، منابع محلی و ساختارهای فرهنگی است که بسیاری از اصول پایداری را بصورت درونزا محقق ساخته است. معماری بومی گیلان بعنوان غنیترین جلوههای سازگاری انسان با اقلیم مرطوب و معتدل خزری بازتابی از رابطه متقابل فرهنگ، محیط و نیازهای معیشتی منطقه است. معماری پایدار بعنوان رویکردی نظاممند در پاسخ به بحرانهای زیستمحیطی بر کاهش مصرف انرژی، بهرهگیری از منابع تجدیدپذیر، سازگار با اقلیم و ارتقاء کیفیت زیست تأکید دارد. هدف این پژوهش تحلیل عملکرد ابنیه بومی گیلان و ارزیابی میزان انطباق آنها با شاخصه های معماری پایدار است. این تحقیق با رویکرد توصیفی–تحلیلی بصورت تلفیقی از مطالعات اسنادی، مشاهدات میدانی، استخراج شاخصهای پایداری و ارزیابی تطبیقی آنها با تحلیل نمونههای معماری بومی گیلان است. دادههای گردآوریشده شامل ویژگیهای کالبدی، مصالح ساختمانی، نحوه استقرار بنا، شیوههای تهویه و کنترل رطوبت بوده و تحلیل دادهها بر پایه تطبیق آنها با اصول معماری پایدار صورت گرفته است. مطالعه حاضر نشانگر بازخوانی الگوهای معماری پایدار بومی گیلان ضمن ارتقاء کیفیت زیستمحیطی فضاها، زمینه حفظ هویت محلی و تحقق پایداری در توسعه معماری ایران را فراهم میسازد. نتایج نشان میدهد که میان شاخصهای پایداری زیستمحیطی، اقتصادی و اجتماعی و ویژگیهای کالبدی–فضایی معماری بومی گیلان همگرایی معناداری وجود دارد. یافتهها حاکی از آن است که معماری بومی میتواند بعنوان الگویی کارآمد برای طراحی معاصر پایدار در اقلیمهای مرطوب مورد استفاده قرار گیرد. پژوهش حاضر با هدف بررسی همگرایی میان مؤلفههای معماری پایدار و الگوهای معماری بومی به ارزیابی تجربی معماری بومی استان گیلان میپردازد.
|
|
| واژههای کلیدی: معماری بومی گیلان، اقلیم معتدل و مرطوب، معماری پایدار، تحلیل آماری، مصالح بومی |
|
|
|
نوع مطالعه: كاربردي |
موضوع مقاله:
تخصصي
پذیرش: 1404/12/18 | انتشار: 1404/12/18
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
