fa معرفت‌شناسی فازی و سازگاری روش‌شناختی آن با پژوهش‌های معماری و شهرسازی عمومى General پژوهشي Research موضوع این مقاله معرفتشناسی فازی و دلالتهای روششناختی آن در معماری و شهرسازی با تاکید بر ضرورت اتخاذ رویکردهای علمی و روش‌شناسانه در پژوهش‌های معماری و شهرسازی، برخلاف برخی عقاید و نظرات است. مدعای تبیینی این مقاله آن‌است که زیربنای معرفت‌شناسی علوم معماری و شهرسازی بر پایه‌های روایت دو ارزشی صفر و یک از حقیقت استوار است، که این نوع روایت از حقیقت علمی، با واقعیت‌های این علوم ناسازگار است؛ چرا که ماهیت علم و به‌تبع آن، علوم یادشده نیز حقیقتی چندارزشی، مبهم، درجه-بندی شده،و یا به‌اصلاح ماهیتی فازی دارند. با توجه به ماهیت معرفت‌شناختی مدعای مقاله، شواهد ارائه‌شده نیز معرفت‌شناشانه است. برای اثبات مدعای تبیینی، دستگاه معرفتی فازی معرفی و مبانی هستی‌شناختی و روش‌شناختی آن تبیین می‌گردد. بر اساس قاعده عملیاتی‌سازی مفاهیم، عملیاتی‌سازی تابع عضویت‌فازی و استدلال‌تجربی فازی با ذکر مثالی از پیوستگی ساختمان و شهر در فضاهای عمومی شهری مطالعه شده‌است. نتایج پژوهش نشان‌دهنده این‌است که ماهیت پژوهش‌ها در معماری و شهرسازی با معرفت‌شناسی فازی و مبانی آن سازگارتر است تا معرفت‌شناسی دو ارزشی. معرفت‌شناسی دوارزشی, معرفت‌شناسی فازی, روش‌شناسی, داوری و نقد, تفسیر و تبیین 313 336 http://ijurm.imo.org.ir/browse.php?a_code=A-10-867-1&slc_lang=fa&sid=1 منصور یگانه yeghane-m@gmail.com 10031947532846002453 10031947532846002453 Yes محمدرضا بمانیان 10031947532846002454 10031947532846002454 No