Journal title

fa تبیین روش‌های طراحی زمینه‌گرایی و منطقه‌گرایی در معماری ایران (نمونه مطالعاتی: اثرهایی شاخص با دوره-های زمانی متفاوت از معماری شهر تهران) Conceptualism and Regionalism Planning Methods in the Iranian Architecture (Case Study: Distinctive Works of Different Eras in Tehran Architecture) تخصصي Special پژوهشي Research <p dir="RTL">رخداد بین معماری و زمینه پیشین یکی از موضوعات بسیار مهم در عرصه معماری و طراحی شهری است. این مبحث از تفکرات دوران باستان از قرارگیری بناها در ارتباط با بناهای مجاور سرچشمه میگیرد. در زمینه های با ارزش می توان با استفاده از خوانش متن تاریخی، فرهنگی و اجتماعی مورد نظر به طراحی معماری ارزشمند و متناسب با زمینه فرهنگی و تاریخی آن دست یافت. در این پژوهش قصد داریم که در قسمت نخست به تعریف زمینه و همچنین روش های طراحی چون زمینهگرایی و منطقهگرایی که واکنشی مستقیم به بستر طراحی هستند بپردازیم. در قسمت دوم با انتخاب بناهایی ارزشمندی از دورههای زمانی متفاوت (از دوره پهلوی اول تا به امروز) از شهر تهران ، سعی در شناسایی رویکرد معماران در این دوران نسبت به زمینه و همچنین میزان تأثیرپذیری زمینهی گذشته در این بناها را داریم. اثبات تمایز بین دو رویکرد زمینهگرایی و منطقهگرایی مسأله اصلی این پژوهش است. روش مورد استفاده در پژوهش حاضر متناسب با فرضیههای تحقیق از نوع، تحلیلی- تطبیقی است. بدین صورت که برای دستیابی به مبانی نظری پژوهش که شامل اطلاعات مربوط به زمینه و رویکردهایی چون زمینهگرایی و منطقهگرایی است، از روشهای کتابخانهای برای جمعآوری اطلاعات استفاده شدهاست. سپس با استفاده از روش تحلیلی و تطبیقی و از طریق حضور در فضا وتحقیقات میدانی و عکسبرداری به تجزیه و تحلیل نمونههای موردی پرداخته میشود. نتایج این پژوهش نشان میدهد که روشهای طراحی زمینهگرایی و منطقهگرایی متفاوت از یکدیگر عمل میکنند به این صورت که : زمینهگرایی در مقیاس کوچکتر نسبت به سایت و همسایگیهای آن و منطقهگرایی در مقیاس بزرگتر و در حد ملی و منطقهای عمل میکند.</p> <p>Event between architecture and earlier context is one of the most important issues in the field of architecture and urban planning. The issue originate from the ancient thinking about placement of building in vicinity of the adjacent ones. Concerning the valuable concepts, one may achieve worthwhile architecture tailored to its cultural and historic as context, through the reading of historical, cultural and social text. In this study, we are going to define the context and explain planning methods such as conceptualism and regionalism, which are direct response to planning background. In next section valuable buildings of different eras (from the first Pahlavi to modern times) have been selected, in order to recognize the time architects approaches to the context. In addition, the earlier context impressibility would be investigated in these buildings. The main problem of the study is the proof of the distinction between regionalism and conceptualism approaches. Research method is proportional to the hypotheses, i.e. analytical-comparative method. Data collection method and the instrument for achieving theoretical bases of the study including data related to backgrounds and approaches such as regionalism and conceptualism was library studies. Then analytical and comparative studies were applied to analyze the case studies, along with presence in the environment, field studies and photography. The results of the study reveal that regionalism and conceptualism planning methods are distinctive. That is conceptualism acts on smaller scale relative to the site and its neighborhood and regionalism acts in larger scale, at national and regional levels.</p> زمینه, زمینه گرایی, منطقه‌گرایی, مصالح بومی. Context, Conceptualism, Regionalism, Indigenous materials 327 342 http://ijurm.imo.org.ir/browse.php?a_code=A-10-1966-22&slc_lang=fa&sid=1 علی اکبر اکبری 10031947532846007919 10031947532846007919 No کاوه بذرافکن 10031947532846007920 10031947532846007920 Yes فرهاد تهرانی 10031947532846007921 10031947532846007921 No حسین سلطانزاده 10031947532846007922 10031947532846007922 No