|
مدلسازی تأثیر فناوریهای نوین بر تابآوری صنعت ساختمان با نقش میانجی فرآیندهای مدیریتی (مطالعه موردی: شهر زاهدان)
|
| علی وقفی پور، امیر فرج الهی راد* |
|
|
|
چکیده: (18 مشاهده) |
تابآوری صنعت ساختمان بهعنوان یکی از مؤلفههای کلیدی توسعه پایدار شهری، در سالهای اخیر مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. با گسترش فناوریهای نوین در صنعت ساختمان، این پرسش مطرح میشود که میزان بهکارگیری این فناوریها چگونه میتواند تابآوری ساختمانها را ارتقاء دهد. پژوهش حاضر با هدف مدلسازی تأثیر فناوریهای نوین بر تابآوری ساختمان و بررسی نقش میانجی بهبود هماهنگی و فرآیندهای مدیریتی انجام شده است. این تحقیق از نوع کاربردی و با رویکرد کمی–تحلیلی است. دادهها از طریق پرسشنامه و با مشارکت متخصصان، مهندسان و فعالان صنعت ساختمان شهر زاهدان گردآوری شد. برای تحلیل دادهها از نرمافزار SPSS و مدلیابی معادلات ساختاری (SEM) استفاده گردید. نتایج نشان داد که فناوریهای نوین از جمله BIM، سیستمهای هوشمند، هوش مصنوعی و مصالح نوین، تأثیر معناداری بر افزایش تابآوری ساختمان دارند. همچنین، بهبود فرآیندهای مدیریتی بهعنوان یک متغیر میانجی، نقش کلیدی در تقویت این رابطه ایفا میکند. یافتههای پژوهش میتواند مبنایی برای تصمیمگیری مدیران پروژه و سیاستگذاران صنعت ساختمان در راستای افزایش تابآوری سازهها باشد.
|
|
| واژههای کلیدی: تابآوری ساختمان، فناوریهای نوظهور در صنعت ساختمان، فرآیندهای مدیریت پروژه، مدلسازی معادلات ساختاری (SEM)، توسعه پایدار شهری. |
|
|
|
نوع مطالعه: كاربردي |
موضوع مقاله:
تخصصي
پذیرش: 1405/5/10 | انتشار: 1405/5/10
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
