|
تدوین الگوی مولفه های فردی-اجتماعی کیفیت زندگی در فضای عمومی شهری با رویکرد ارتقا شاخص های توسعه ی شهری
|
| منا صدرایی، حمیدرضا صارمی*، آرش بغدادی |
|
|
|
چکیده: (57 مشاهده) |
کیفیت زندگی مفهومی چندبُعدی است که از برهمکنش شاخصهای عینی "مانند زیرساخت، حملونقل و خدمات شهری" و شاخصهای ذهنی "مانند رضایت، حس تعلق و ادراک امنیت" شکل گرفته است. این پژوهش با هدف بازشناسی و تبیین مؤلفههای کلیدی کیفیت زندگی در فضای عمومی شهری، با تمرکز بر میدان تجریش تهران انجام شده است.
پژوهش حاضر با روش توصیفی- تحلیلی و بر پایه مرور منابع، بازدید میدانی و پرسشنامه و مصاحبههای نیمهساختاریافته و اخذ نظر خبرگان (دلفی) برای استخراج و تدقیق شاخصها استفاده گردید. در مرحله کمی، پرسشنامهای مبتنی بر طیف لیکرت تدوین و پس از پالایش دادهها، نتایج با استفاده از آزمونهای پارامتریک یا ناپارامتریک، از آزمون کولموگروف–اسمیرنوف (K-S) برای رتبهبندی شاخصها تحلیل شد. و نشان دهنده این امر بود که معیار تصمیمگیری در این آزمون سطح معناداری است. جامعه آماری انجام مصاحبه با خبرگان 15 نفر و بخش کمی با پرسشنامه 54 نفر است. در نهایت، با کنار هم گذاشتن این دو دسته یافته، الگوی نهایی مؤلفههای فردی–اجتماعی کیفیت زندگی در فضای عمومی میدان تجریش استخراج و پیشنهادهای کاربردی برای ارتقای شاخصهای توسعه شهری ارائه شد که نشان میدهد از منظر استفادهکنندگان فضا، «دسترسی به حملونقل عمومی»، «حس تعلق به مکان»، «کیفیت محیطی فضای تجاری» و «ادراک امنیت اجتماعی» در میان شاخصهای اثرگذار، رتبه بالاتری دارند. در نهایت، مدل مفهومی نهایی پژوهش چارچوبی تحلیلی برای سنجش و ارتقای کیفیت زندگی در فضاهای عمومی با کارکردهای فرامنطقهای مشابه ارائه شد.
|
|
| واژههای کلیدی: کیفیت زندگی، فضای عمومی شهری، میدان تجریش، تهران، شاخصهای عینی و ذهنی |
|
|
|
نوع مطالعه: كاربردي |
موضوع مقاله:
تخصصي
پذیرش: 1405/2/24 | انتشار: 1405/2/24
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
