یکی از روش­های کنترل ترافیک در مناطق مرکزی و پر تردد شهرهای بزرگ، ایجاد محدوده طرح ترافیک و ممنوعیت ورود وسایل نقلیه شخصی به این محدوده در ساعات معینی از روز می­باشد. اعمال محدوده طرح ترافیک و مرزبندی­های ممانعتی و ایجاد زیرساخت­های کنترلی سبب به­وجود آمدن محدودیت­ها و مشکلات قابل ملاحظه­ای برای ساکنان و شاغلان در بخش­های مرکزی شهرها گردیده است. در تهران نیز مرزبندی و محدودیت­های ترافیکی سبب به­وجود آمدن مشکلات عدیده­ای در سیستم­های شهری، ناحیه­ای و مکانی شده که در این پژوهش، تأثیر محدوده طرح ترافیک کلان­شهر تهران بر انتخاب وسیله سفر افراد مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفته است. برای دستیابی به این هدف، اقدام به جمع­آوری پرسشنامه از سطح محدوده طرح ترافیک گردید و برای مدل‌سازی انتخاب وسیله سفر، با توجه به ماهیت گسسته داده­ها از مدل لوجیت چندگانه استفاده شد و پیاده­سازی این مدل با استفاده از نرم­افزار TransCAD انجام گرفت. نتایج نشان داد پارامترهای وابستگی کاری به اتومبیل، تعداد سرنشین، داشتن مجوز ورود به طرح و میزان تردد به محدوده طرح از جمله پارامترهای تأثیرگذار در استفاده از خودروی شخصی به منظور ورود به محدوده طرح ترافیک می­باشند. ارزیابی مدل نیز نشان داد، وسیله تخمین زده شده در 84% موارد با وسیله انتخابی توسط افراد، همخوانی دارد.